Na een weekje radiostilte weer een broadcast vanuit China. Over broadcast gesproken, ik heb van de week via de radio op mijn MP3-speler eens een tijdje naar Chinese radio geluisterd, echt bruut! De ene is een eindeloos monoloog, opgedreun in communistische stijl, de volgende is zeeeeer kitsche glamourpop en de ander is een soort radioshow waar 2 mannen een immens gesprek voeren, elkaar steeds herhalen en slechts enkele keren voorzichtig worden onderbroken door een vrouwenstem. Vermakelijk vertier voor een dull moment.
Afgelopen week zijn we druk bezig geweest met het regelen van de tolk die uiteindelijk ook is gekomen. Vorige week zijn we ook nog naar factory 798 geweest, het kunstdistrict van Peking, gevestigd op een oud industrieterrein, erg gaaf, de foto's staan op de fotopagina, daarna zijn we nog naar de lamatempel geweest. Een rustpunt in de hectiek van Beijing. Overal werd wierook gestookt als offering (het betrof hier tenslotte een boedistische tempel. In het laatste complex in de rij stond dan ook, hoe verwonderlijk, een boedah beeld. Maar niet zomaar een. Dit beeld was 27 meter hoog (geloof ik, de details staan ergens op de foto's) en gehakt uit jawel 1 boom. Het resultaat; een trots bordje van het guinness book of records gespijkerd op de klassieke tempel met de trotse vermelding van dit heugelijke feit.
Ohja, mijn jobdescription, ik ben ook zo druk met al die uitstapjes maken, ik vergeet er bijna over te vertellen. Op donderdag kwam Shine (al die Chinese bedenken een Engelse naam voor zichzelf of voor elkaar met resultaten als Shine, Echo of Sea Gull, zeer creatief, dat wel). En samen met Shine hebben we meer dan 3 uur om tafel gezeten met Ms Wu om over de organisatie Animal Rescue Beijing te praten. Ze is nog al lang van stof dus we moesten veel geduld hebben om onze vrij compacte en effectieve vragenlijst te doorlopen, maar uiteindelijk hadden we al de benodigde informatie verkregen. Op vrijdag hebben we dit verwerkt in een taakverdeling en een planning. Georgie gaat veel Engelse NOG's vinden die hetzelfde doen en en ze benaderen om samenwerking tot stand te brengen. Ik ben bezig een nieuwe structuur voor de engelse website op te zetten, nieuwe teksten te schrijven en dit, voorzover mogelijk, tot een concrete website te maken, hierbij ook een nieuwe layout ontwerpen. Daarnaast gaan we een aantal van de trips die we gaan maken uitwerken in reports, begeleid door foto's die we ook op hun website plaatsen. Deze week zijn we al druk bezig met die NGO's zoeken en de website basis uit te zetten.
Maar China zou China niet zijn als er niet weer iets zou veranderen.
Vrijdag 22.00 uur. Ik krijg een SMS van Michael Lu, de AIESEC-student die me momenteel begeleid (dat veranderd om de paar dagen hier, de eerste week wist men op sommige plekken niet eens dat ik was gearriveerd) dan hij niet kon komen op de activiteit van zaterdag omdat hij nu op weg was naar het vliegveld om daarom 24.00 uur een jongen uit Rusland (bleek later Kazachstan te zijn) op te halen die ook bij onze NGO zou komen werken. Dit alles wist hij ook pas sinds 21.00 uur. En zo kan je hele opdracht binnen 24 uur weer volledig verander zijn. Het mooiste was nog dat Michael het liever aan mij vertelde dan aan Georgie omdat hij haar Britse accent niet kon verstaan. Hoe hard kun je gedist worden als Native speaker slash 'inventer of the bloody language' (haar woorden), hehe.
Goed. Dias was gearriveerd en zit nu ook een paar dagen bij ons, maar goed zijn job is nog niet duidelijk en wij zijn niet van plan om de arbeid die we net voor ons 2en hebben tweten te definieren nu weer te gaan veranderen, heeft ons tenslotte ruim 2 weken gekost. Dus Dias kijkt een beetje met ons mee. Donderdag komt er weer eens iemand van AIESEC langs en dan praten we wel weer verder. En zo kabbelt het leven voort in booming China.
Het beste allemaal en hou me op de hoogte van het leven in de lage landen, ben zeer benieuwd naar al jullie avonturen, groot en klein. Kus.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Hier, Herman, moet ik toch een lichte taalwetenschappelijke kanttekening bij maken. (Bij Monty python sketches zal je beeldende verhaal dus onderbroken zijn door een professor in een witte jas en een lange baard met een zeer ziekenfonds aandoend brilletje).
De britten kunnen dan wel de uitvinders zijn van het Engels. Ten eerste is dat een mengelmoes van Frans (eigenlijk verbastering van het Frans) met skandinavische en germaanse invloeden (lees Duits/Nederlands wat je wil).
Ten tweede is het engels dat je op dit moment als Brits beschouwd zeer oud. Ze praten om het zo te zeggen al eeuwen hetzelfde. Amerikaans en Australisch engels kan dan ook beschouwd worden als doorgeëvalueerd engels. Kortom het accent is enkel slecht verstaanbaar, omdat het compleet uit de tijd is. Maar goed nu weer terug naar je verhaal....
Een reactie posten