Ik ben aangekomen in Lima, de plek waar ik half november aankwam op mijn tussenstop naar Buenos Aires. De cirkel is rond, besefte ik me toen ik gisteravond met de bus deze gigametropolisvan14miljoenmensen binnenreed. De laatste blogpost is alweer een eeuwigheid geleden en dat heeft alles te maken met het feit dat ik me veel te goed vermaakte met alles wat er om me heen gaande was. Nog een paar dagen Lima en dan kom ik 1 april al weer terug in Nederland!
Een mooie samenvatting van het geheel maak ik thuis wel. Hier volgen nog een paar highlights (al voelt de reis meer als één grote hoogvlakte dan een verzameling van pieken) van de afgelopen tijd.
Isla Del Sol
Samen met Tim die mij 2 fantastische weken heeft vergezeld tijdens de trip naar Isla del Sol geweest. Op meer dan 4000 meter op een eiland in Lago Titicaca genieten van een schitterend uitzicht, (hoogte) ziekte en pizza's; dat was me het tripje wel zeg.
Islas Balestas & Paracas Reserva Nacional
's Ochtends vroeg met een tour vanuit Huacachina naar Paracas waar we de boot pakken naar 'the poor's man Galapagos islands', oftewel de Islas Balestas. Errug mooi en niet zo duur :) Heel veel vogels, zeeleeuwen, allemaal op een aantal mooi gekleurde rotsen. De guano (vogelpoep) wordt gebruikt als land fertilizer en is erg belangrijk geweest voor de Peruaanse economie (overbevissing deed de vogelstand dalen en dus ook de productie van guano, daarom wordt nu nog maar eens in de 7 jaar 'geoogst')
Daarna met een prive taxi de woestijn in waar het nationale park van Paracas schitterende rotsen en stranden bevat. Wat een kleurenpracht en wederom een nieuw landschap van Peru, dit land heeft echt alles!
Huacachina
Een oase vlak bij Ica, van rijkeluis resort tot "gringo playground" zoals de LP-bible het noemt. Ik kom 's ochtends aan en kan 's middags meteen mee met dat waar ik voor gekomen ben: een tour met een sandbuggy into the desert om te gaan sandboarden! Snowboarden in woestijnzand. En daarna zonsondergang in de woestijn kijken. Jammer dat we een lekke band hadden en tot diep in het donker moesten wachten op een vervangende buggy. De terugreis in het donker was echter wel extra spectaculair!
Incatrail
Reeds geboekt half januari, op 13 maart is het dan eindelijk zover. Samen met Tim 4 dagen hiken om via schitterend klimmen en dalen op de 4e dag bij Machu Picchu aan te komen. Je kunt alleen via georganiseerde tours en deze tours halen meteen dan ook maar alles uit de kast. Porters (kleine, pezige peruanen) dragen de tenten en het eten voor vier dagen. Zelf hoeven we niet veel meer te doen dan te lopen en te genieten. En dat gaat goed af, wat een schitterende tocht zeg! Het eten is fantastisch goed, elke keer 3 gangen en super smaakvol! Onderweg veel inca ruines, uitzichten, regen, zon, bergen en dalen.
Machu Picchu
De uitsmijter van de inca trail was toch echt ook wel Machu Picchu. Deze verborgen Inca stad is nooit gevonden door de Spanjaarden en pas in 1911 bij toeval ontdekt. Boven op een berg in de bocht van een rivier, bestaande uit vele verschillende delen en met heel veel historie was dit echt een schitterend bezoek. Het eerste uitzicht punt was er alleen maar mist, maar toen we in Machu Picchu zelf aankwamen trokken de wolken op en konden we genieten van schitterende uitzichten. En natijd lekker ontspannen in de hotsprings van Aguas Calientes. 4 schitterende dagen.
Colca Canon Tour
Direct vanuit de nachtbus van Cuzco naar Arequipa door in een 2-daagse tour naar de Colca Canon. Via een schitterende tour door de bergen komen we aan den Colca Vallei, vanwaar we de volgende ochtend vroeg de canon ingaan om 's werelds grootste landvogels te zien: de condor! Nadat we aangekomen zijn op het uitzichtpunt en een half uur gewacht te hebben begint de zon de schijnen, en is de thermiek daar om de condors voorbij te laten scheren, op minder dan 10 meter! Een stuk of 5 condors cirkelt om ons heen voor meer dan een half uur. Wauw!
maandag 28 maart 2011
vrijdag 4 februari 2011
Halverwege!@#$%^&*( ?
Zuid-Amerika blijft onverminderd boeien. Wat ongelooflijk gaaf is het hier (het landschap, de mensen, de vrijheid van het reizen).
Sinds de vorige post op deze weblog is er weer gigantisch veel gebeurd. Hier volgen weer een paar highlights per thema :) (niet chronologisch trouwens, das maar saai).
Valparaiso.
Ongeveer 100km noord-west van Santiago ligt de stad Valparaiso te schitteren aan de pacific ocean.
Schilderachtig centrum met vervaarlijke en arme buitenwijken op de heuvels. Hier rondlopen gaf de nodige foto-inspiratie. Het wordt de culturele hoofdstad van Chili genoemd en dat werd bevestigd met het kunstfestival dat precies gedurende mijn verblijf plaatsvond. Overal expo's en 's avonds shows. Hier een impressie.
Kayaken in Bariloche
In het gebied van de meren rond Bariloche ben ik een middag wezen kayaken. Super helder water, weinig wind, veel zon en natuurlijk Maté drinken halverwege. Uber-relax, argentinie op z'n best.
Hostel 1004
In het lelijkste gebouw, op de 10e verdieping, midden in het centrum van Bariloche (maar dus zo dat je het zelf niet ziet) bevindt zich hostel 1004. Fantastisch uitzicht op het meer (zelfs vanaf de wc), geweldige woonkamer en gigantische keuken. De week dat ik hier was, behoort tot de hoogtepunten tot nu toe. Gitaarspelen, koken, genieten van het uitzicht. Ik wist niet dat rondhangen in een hostel zo relax kon zijn.
Caratera Austral
Samen met Amit en Noa (Israel) ben ik door een relatief ontoeristisch deel van Chili gelift. Het begon met een stuk verlaten patagonie, waarna we de bergen ingingen en bij het schitterende Lago Buenos Aires o.a. marmergrotten hebben bezocht. Indrukwekkend. Op 1 dag hadden we 6 verschillende auto's met 6 verschillende interessante mensen. Ik geloof weer in de mensheid.
Villarrica
In Pucon (Chili) was het tijd voor activiteit. Ik ben wezen bodyraften (met een stuk kunststof als romp van een boot door een rivier met veel stroomversnellingen) en letterlijk een hoogtepunt, heb de vulcaan Villarrica beklommen. We waren letterlijk op de top, we konden de krater zien (geen lava, dat zat lager). En daarna met extra beenkappen om weer helemaal naar beneden gegleden. Goeeeed! En wat een uitzicht zeg.
Santiago
Eerder op mijn reis was ik Amalia en Benja tegen gekomen, 2 studenten uit Santiago (zij op de kunstacademie, hij architectuur) en ik kon bij de familie van Amalia verblijven. Een hele mooie lokale ervaring. Ze hebben me alle gave plekken van de stad laten zien, alle lokalen specialiteiten laten proeven en zien (interessant verhaal hier was de 'cafe con piernas' = koffie met benen, een concept dat alleen in santiago voorkomt. Het is een koffiebar met zeeer schaarsgeklede dames waar kantoormannen in hun pauze koffie komen drinken. Er gebeurt niks anders dan wat geflirt en geschuur en bij een goede fooi een zoen en er wordt alleen koffie en jus geserveerd, maar de hele sfeer riekt naar meer (neonlight, geblindeerde ramen). Een typisch santiago fenomeen wat vooral erg vervreemdend is. Maar wel leuk om te zien)
Sinds de vorige post op deze weblog is er weer gigantisch veel gebeurd. Hier volgen weer een paar highlights per thema :) (niet chronologisch trouwens, das maar saai).
Valparaiso.
Ongeveer 100km noord-west van Santiago ligt de stad Valparaiso te schitteren aan de pacific ocean.
Schilderachtig centrum met vervaarlijke en arme buitenwijken op de heuvels. Hier rondlopen gaf de nodige foto-inspiratie. Het wordt de culturele hoofdstad van Chili genoemd en dat werd bevestigd met het kunstfestival dat precies gedurende mijn verblijf plaatsvond. Overal expo's en 's avonds shows. Hier een impressie.
Kayaken in Bariloche
In het gebied van de meren rond Bariloche ben ik een middag wezen kayaken. Super helder water, weinig wind, veel zon en natuurlijk Maté drinken halverwege. Uber-relax, argentinie op z'n best.
Hostel 1004
In het lelijkste gebouw, op de 10e verdieping, midden in het centrum van Bariloche (maar dus zo dat je het zelf niet ziet) bevindt zich hostel 1004. Fantastisch uitzicht op het meer (zelfs vanaf de wc), geweldige woonkamer en gigantische keuken. De week dat ik hier was, behoort tot de hoogtepunten tot nu toe. Gitaarspelen, koken, genieten van het uitzicht. Ik wist niet dat rondhangen in een hostel zo relax kon zijn.
Caratera Austral
Samen met Amit en Noa (Israel) ben ik door een relatief ontoeristisch deel van Chili gelift. Het begon met een stuk verlaten patagonie, waarna we de bergen ingingen en bij het schitterende Lago Buenos Aires o.a. marmergrotten hebben bezocht. Indrukwekkend. Op 1 dag hadden we 6 verschillende auto's met 6 verschillende interessante mensen. Ik geloof weer in de mensheid.
Villarrica
In Pucon (Chili) was het tijd voor activiteit. Ik ben wezen bodyraften (met een stuk kunststof als romp van een boot door een rivier met veel stroomversnellingen) en letterlijk een hoogtepunt, heb de vulcaan Villarrica beklommen. We waren letterlijk op de top, we konden de krater zien (geen lava, dat zat lager). En daarna met extra beenkappen om weer helemaal naar beneden gegleden. Goeeeed! En wat een uitzicht zeg.
Santiago
Eerder op mijn reis was ik Amalia en Benja tegen gekomen, 2 studenten uit Santiago (zij op de kunstacademie, hij architectuur) en ik kon bij de familie van Amalia verblijven. Een hele mooie lokale ervaring. Ze hebben me alle gave plekken van de stad laten zien, alle lokalen specialiteiten laten proeven en zien (interessant verhaal hier was de 'cafe con piernas' = koffie met benen, een concept dat alleen in santiago voorkomt. Het is een koffiebar met zeeer schaarsgeklede dames waar kantoormannen in hun pauze koffie komen drinken. Er gebeurt niks anders dan wat geflirt en geschuur en bij een goede fooi een zoen en er wordt alleen koffie en jus geserveerd, maar de hele sfeer riekt naar meer (neonlight, geblindeerde ramen). Een typisch santiago fenomeen wat vooral erg vervreemdend is. Maar wel leuk om te zien)
maandag 3 januari 2011
Update
De bus vertrekt vanmiddag pas, dus nu even tijd voor een update.
Ik ben gelukkig weer beter, maar de strijd om kilo's te winnen is nog steeds in volle gang (veel vette friet en biefstuk eten dan maar).
Sinds 2 weken nu echt aan het reizen. Van Buenos Aires vloog ik linea reacta naar het meest zuidelijke puntje van Zuid-Amerika (dat claimen de Argentijnen iig, Chili denkt anders), te weten Ushuaia.
Na een prima vlucht kwam ik daar aan en werd meteen getroffen door de schoonheid van Patagonie, wat een fantastisch ruig berglandschap hier zeg.
In Ushuaia ben ik wezen couch surfen, daarna via bus en liften naar Punta Arenas, Puerto Natales, El Calafate en El Chatén. Daar schreef ik deze tekst, maar toen was er geen internet meer om te uploaden.
Ik heb veel gewandeld, veel mensen ontmoet en veel wildlife gezien!
Nu volgen weer even een paar fotoshows per thema.
Laatste week Buenos Aires.
Aangezien ik een week ziek was, had ik nog veel dingen op m'n lijstje die ik niet meer kon doen. Maar heb ook nog veel wel gezien.
Zoals de buurt La Boca, dagje op en neer naar Uruguay, de cemitery van Recoleta en een Tango Show.
Afscheid van de familie en van de talenschool werd gepast gevierd met taart.
Patagonie.
Ik had van te voren al veel gehoord over het uitgestrekte, weidse Patagonie. En inderdaad, wat super fantastisch is het hier!
Hele gebieden met helemaal niks, alleen maar kale vlakte. Aan de westelijke rand van Patagonie bevindt zich de Andes. Hier zijn verschillende nationale parken met fantastische bergtoppen, gletjsers en wandelroutes.
En wandelen, daar komen de meesten hier duidelijk voor. Ik doe mee, maar voel me nog niet zo fit dat ik ook nachten in de parken blijf kamperen, jammer maar helaas.
Maar genieten doe ik van elke stap hier, damn yeah!
Wildlife.
Vroeger was ik een soort van extreem gefascineerd door roofvogels. Dat komt weer een beetje terug hier. Ik gewoon condors gezien!!! En veel andere pajaros de presa, en flamingo's en pinguins (minder stoer, maar wel erg grappig op de een of andere manier).
Daarnaast de wilde variant van de lama, waar ik nu de naam even niet meer van weet (m'n geheugen is een zeef, teveel info steeds).
Urban impression.
De dorpen hier zijn stuk voor stuk erg fotogeniek. Hier maar even een kleine selectie van wat straatbeelden. Veel wordt overgenomen door hotels en restaurants, want de populariteit van Patagonie groeit super vet snel.
De oude haven met half vergane schepen in Puerto Natales was echter niet te missen. Daarnaast heb ik veel gepraat met de locals (tijdens de busrit of tijdens het liften bijvoorbeeld) en deze gesprekken gaven een interessant beeld van enorme groei die hier gaande is. Iedereen werkt in de toerisme.
Mensen komen vanuit het hele land hier naar toe om bijvoorbeeld als gids te werken of elke dag 12 uur op en neer in een bus met toeristen reizen.
Interessant allemaal.
Ik ben gelukkig weer beter, maar de strijd om kilo's te winnen is nog steeds in volle gang (veel vette friet en biefstuk eten dan maar).
Sinds 2 weken nu echt aan het reizen. Van Buenos Aires vloog ik linea reacta naar het meest zuidelijke puntje van Zuid-Amerika (dat claimen de Argentijnen iig, Chili denkt anders), te weten Ushuaia.
Na een prima vlucht kwam ik daar aan en werd meteen getroffen door de schoonheid van Patagonie, wat een fantastisch ruig berglandschap hier zeg.
In Ushuaia ben ik wezen couch surfen, daarna via bus en liften naar Punta Arenas, Puerto Natales, El Calafate en El Chatén. Daar schreef ik deze tekst, maar toen was er geen internet meer om te uploaden.
Ik heb veel gewandeld, veel mensen ontmoet en veel wildlife gezien!
Nu volgen weer even een paar fotoshows per thema.
Laatste week Buenos Aires.
Aangezien ik een week ziek was, had ik nog veel dingen op m'n lijstje die ik niet meer kon doen. Maar heb ook nog veel wel gezien.
Zoals de buurt La Boca, dagje op en neer naar Uruguay, de cemitery van Recoleta en een Tango Show.
Afscheid van de familie en van de talenschool werd gepast gevierd met taart.
Patagonie.
Ik had van te voren al veel gehoord over het uitgestrekte, weidse Patagonie. En inderdaad, wat super fantastisch is het hier!
Hele gebieden met helemaal niks, alleen maar kale vlakte. Aan de westelijke rand van Patagonie bevindt zich de Andes. Hier zijn verschillende nationale parken met fantastische bergtoppen, gletjsers en wandelroutes.
En wandelen, daar komen de meesten hier duidelijk voor. Ik doe mee, maar voel me nog niet zo fit dat ik ook nachten in de parken blijf kamperen, jammer maar helaas.
Maar genieten doe ik van elke stap hier, damn yeah!
Wildlife.
Vroeger was ik een soort van extreem gefascineerd door roofvogels. Dat komt weer een beetje terug hier. Ik gewoon condors gezien!!! En veel andere pajaros de presa, en flamingo's en pinguins (minder stoer, maar wel erg grappig op de een of andere manier).
Daarnaast de wilde variant van de lama, waar ik nu de naam even niet meer van weet (m'n geheugen is een zeef, teveel info steeds).
Urban impression.
De dorpen hier zijn stuk voor stuk erg fotogeniek. Hier maar even een kleine selectie van wat straatbeelden. Veel wordt overgenomen door hotels en restaurants, want de populariteit van Patagonie groeit super vet snel.
De oude haven met half vergane schepen in Puerto Natales was echter niet te missen. Daarnaast heb ik veel gepraat met de locals (tijdens de busrit of tijdens het liften bijvoorbeeld) en deze gesprekken gaven een interessant beeld van enorme groei die hier gaande is. Iedereen werkt in de toerisme.
Mensen komen vanuit het hele land hier naar toe om bijvoorbeeld als gids te werken of elke dag 12 uur op en neer in een bus met toeristen reizen.
Interessant allemaal.
2011 en mijn ontluikende fascinatie voor douchegordijnen
Dag 3 van het nieuwe jaar. Ik sta op rond 7 uur om op tijd bij het busstation van Coyhaique te zijn om te zien of er een kans is dat ik naar Chaitén kan komen.
Terwijl ik nog half slaapdronken onder de douche stap realiseer ik me plotseling waar ik naar sta te kijken. Het onbeduidende, maar oh zo belangrijke stuk plastic dat mij nu nog van de douchbak scheidt.
Het douchegordijn.
Elk hostel weer passeer ik het zonder er bij na te denken. Meestel is het wit of semi-transparant. Vaak is er van deze basis echter niet veel meer over dan een schmutzig, grauwig bruin.
Maar dan, op die ondergrond, elke keer weer een fascinerend patroon of tekening! Ik heb kikkers gezien, lelies, schitterende lijnenspellen, cirkels, geometrien en indrukwekkende abstracties.
Zelf heb ik al jaren weinig ervaring met douchgordijnen. Mijn vader heeft deze vuilverzamelaar effectief vervangen door een kunststof deur. En in het studentenhuis waar ik woonde was de douche zo klein dat het meteen de hele ruimte vulde en een douchegordijn overbodig was.
Maar tijdens mijn trip zijn ze weer volop aanwezig en wordt ik plotseling getroffen door dit intrigerende fenomeen.
De eerste 3 maanden van dit nieuwe jaar zal ik nog veel hostels gaan zien, en ik ben benieuwd wat ik nog allemaal ga ervaren op het gebied van douchegordijnen.
Het allerbeste voor 2011!
Abonneren op:
Posts (Atom)
