Klaar voor vertrek

Dinsdagavond is het hier, en ik zit waarschijnlijk voor de laatste keer in het internetcafe hier. Vandaag hebben we de opdracht afgerond met een lunch waarin we de CD's met de website, Britse NGO database, verzoeken tot sponsoring en een Engels Informatie Document voor nieuwe bezoekers aan ARB, hebben overhandigd aan mevrouw Wu. Er was iemand van AIESEC als tolk en we werden overladen met complimenten. Ik geloof dat iedereen blij was. Wij ook, we hadden een taart gekocht en een foto van ons laten afdrukken en ingelijst als aandenken. Een geslaagde sessie was het resultaat.
Dit weekend heb ik gelukkig nog de kans gegrepen om naar Shanghai te gaan. Een nachtrein van 11 uur heen op vrijdagavond, een nachttrein terug van 11 uur op zondagavond en een heel vet weekend daar tussenin! Shanghai is totaal anders dan Beijing. Veel westerse invloeden door de jaren heen en een haven hebben er een soort Chinees New York van gemaakt, hoog en laag dwars door elkaar met niet zulke idioot brede wegen als in Beijing, je kunt het centrum zelfs redelijk gemakkelijk lopend doen. Mega hoge gebouwen, gemixt met allerlei Europese invloeden, een benauwde atmosfeer die werd verfrist door een zeebriesje en interessante musea. Ik noem alle dingen hier dwars door elkaar op, maar ik kwam het allemaal tegen.
Ik ging alleen, had van te voren een hostel geboekt. Daar ontmoette ik een kerel uit New York waar ik de zaterdag mee doorgebracht heb. Het hoogtepunt was 's avonds misschien wel Fabrique, een club waar een Shanghaise Underground Band het grotendeels westerse publiek even een lesje Keiharde Rock'n'Roll gaf. Te vet. CD gekocht dus dat wordt pluggen in NL!
Zondag meisje van AIESEC opgezocht die ook Shanghai aan het bezoeken was. Naar het handelscentrum geweest en naar klassieke tuin. Ook een leuke dag, maar de zwarte schaduw kwam niet door de Televisietoren maar door het feit dat m'n camera gestolen werd. Jammer van dit mooie stukje techniek, de a 1GB SD-card en vooral van de supervette foto's die ik al had.
Balen.
Maar goed, ondertussen gaan mijn gedachten alweer richting het westen waar e-mails over mastertracks mijn kant worden opgeslingerd alsof het lauwe noodles zijn. ik zat er nog niet op te wachten nee.
Maar goed. Donderdag 6.70 uur vlieg ik naar Dubai, waar ik zal overstappen om vervolgens om 19.40 uur Duitse tijd zal arriveren op vliegveld Dusseldorf. Tot die tijd waarschijnlijk geen internet meer, dus mensen: Dit waren dan de laatste woorden uit China, een land dat vervuild, verblijd, verrast, vernieuwd, vervangt, vertederd, verwonderd, verdwaasd en vooral verreslijk vet was!

Zaijian!