Mong zu

Wederom een wijs verhaal uit het oude Chinese rijk. Ondertussen is er sinds vorige week dinsdag (het moment van schrijven) al weer veel gebeurd, maar first things first.

Dinsdag 31 juli 2007

Reeds de vierde week in China. Vorig weekend is plotseling die jongen uit Kazakstan gekomen, zonder dat iemand van AIESEC, ARB of wie dan ook er maar van af wist. Na een paar dagen van geniks heeft hij vorige week donderdag een gesprek gehad met iemand van AIESEC over zijn job description. Wij hadden die van ons net rond, en we hadden er niet echt trek in om deze mooi gedefinieerde opdrachten nu weer te gaan ombouwen. Nu heeft hij zijn eigen ding. Probleem is echter dat hij maar 4 weken hier is, waarvan de eerste dus grotendeels verloren is gegaan. Hoedanook. Afgelopen weekend zijn we weer de stad in geweest. Op vrijdagavond eerst gegeten bij het restaurant met de kookpotten. Ze herkenden ons natuurlijk van mijlenver. Die westerse gasten die er helemaal nieeets van snapten. Daarna door naar de stad waar we de Bookworm opzoeken, een zeer aangename kleine bibliotheek met verschillende talen aan boeken, een klein verkoopdeel en een heerlijke relax hoek waar ze zeer goede koffie serveren. Even ontsnappen aan de hektiek van Beijing dus. Na al dit ge-ontspan is het tijd voor een feestje. Op naar Antoine, de French-Canadian, die zijn verjaardag viert. Hij woont samen met een Fin en een Colombiaan, indeed een exotische combi, op de 18e verdieping van een zeer lelijke flat in het noordoosten van het centrum. Een gezellig westers feestje hier met veel van de AIESEC studenten die ik al eerder ontmoet heb. Rond 1 uur de stad in naar de VIC's, een club met een R'B zaal (even kotsen) en een techno zaal (beduidend beter, zeker toen er een set drum'n'bass gedraaid werd! waar ik en een andere Nederlander lekker idioot los gingen.)
De volgende ochtend wordt vrij ruim ingevuld met het boeken van een Hostel. Het kost nogal wat tijd om daar in te checken. Maar eenmaal zover, kan ik daarna eindelijk na een week weer een douche nemen. Aangenaam. ’s Middags gaan we naar een park met water, waar we ook ons diner nuttigen. Daarna werd mijn plan om naar een jazzclub gevolgd door meerdere mensen en heb ik een avond lang zitten genieten van een live set jazz door Aziaten. De rest uiteindelijk niet, die viel allemaal in slaap. Helden. Zondag was weer cultureel met een bezoek aan de Temple of Heaven en het omliggende park. Een mooi staaltje Chinese architectuur van de Ming Dynastie uit 1420. Ook het park eromheen was erg mooi, met een rozentuin en dat soort dingen (zie ook de foto’s).
Tijdens een lunch in de Hutongs (oude wijk met kleine steegjes) blijkt weer hoe men met toeristen omgaan. Ik betaal 9 kuai waar Jo 8 betaald voor dezelfde twee pannenkoeken. Een mooi voorbeeld volgt ’s avonds. We hadden een hostel gereserveerd zodat we naar een film konden gaan (Crossing the Line, over een Amerikaanse soldaat die sinds de Korea oorlog in Noord-Korea woont). Men heeft onze reservering echter verkeerd verstaan en op maandag gezet ipv zondag, voor vier mensen ipv drie en OOK nog eens onder de verkeerde naam. Tja, communicatie blijft onmogelijk. Uiteindelijk hadden we geen zin om nog weer een ander hostel te gaan zoeken en waren we ook erg moe, dus zijn we terug gegaan naar onze residentie.
Maandag was een dag van werken aan de website. Vandaag ben ik daar ook weer mee bezig geweest. Maar geen dag in China gaat voorbij zonder verrassingen. Eind van de middag komt er een Chinees meisje aan. En ook zij blijkt hier te komen. Wisten we dan weer niks van, wat ze gaat doen is onduidelijk en hoe lang ze blijft, geen idee. Hoedanook.We gaan met haar het dorp in, Mong Zu genaamd. Iets wat we zelf ook nog niet hadden gedaan, omdat we dachten dat het niks was, maar het Chinese meisje vroeg naar een winkel om water te komen en die bleek gewoon om de hoek te zijn. En zo kwamen we zowaar in een net en schoon Chinees dorpje. Foto’s staan op de site. De zon scheen, de temperatuur was heerlijk en het dorpje lag er vriendelijk bij. Ik heb er meteen maar een wandeling aan vastgeknoopt de weilanden in. Men verbouwt veel maïs hier. Tussen deze maïsvelden bevindt zich zo nu en dan een oud gebouw, omgeven door een grote muur. Maar ondertussen waren de wegen wel nieuw geasfalteerd. De Chinese modernisering gaat in horden en stoten en de ene keer wat sneller dan de andere keer. Plotseling bevind ik namelijk op een nieuw aangelegd pad langs een soort westers resort-achtige wijk, waar ik even later in datzelfde resort wordt gepasseerd door een herderin met een groep schapen. Wat later arriveer ik langs een door Chinese bomen omzoomde, weet nog niet welk soort, weg weer in Mong Zu.